www.Alrahmati.ir

پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله شیخ محمد رحمتی

.
چهارشنبه 22 آذر 1396.
.
الأربعاء 25 ربيع أول 1439.
.
Dec 13 2017.
.

واجبات طواف‏

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

 هفت چيز در طواف معتبر و واجب است :
 اول : آن كه از حجر الأسود شروع شود و احوط و اولى اين است كه تمام بدن خود را بر تمام حجر الأسود بگذراند و براى اين احتياط كفايت مى‏كند كه كمى قبل از حجر الأسود ايستاده و نيت نمايد كه طواف را از جايى كه محاذات واقعى محقق مى‏شود به جا مى‏آورم و زياده بر آن از باب مقدمه علميه باشد يعنى انسان وقتى از جلوتر شروع كرده ، علم پيدا مى‏كند كه اولين جزء طوافش با اولين جزء حجر محاذى و برابر شده است .
 دوم : آن كه هر شوط و دورى به حجر الأسود ختم شود و در شوط آخر احتياطاً قدرى از حجر بگذرد و زيادى را مقدمه علميه محسوب دارد .
 سوم : آن كه كعبه ( خانه خدا ) را در جميع احوال طواف طرف چپ خود قرار دهد و چنانچه كعبه به جهت بوسيدن اركان يا به جهت ازدحام رو به رو يا پشت سر يا طرف راست قرار گرفت ، آن مقدار از طواف شمرده نمى‏شود و ظاهر اين است كه ميزان در قرار دادن كعبه طرف چپ صدق عرفى است ، همچنان كه از طواف پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله برمى‏آيد كه سواره طواف مى‏نمودند و بهتر است دقت شود بخصوص در دو دهانه حجر اسماعيل و در نبش‏هاى خانه خدا كه بايد مواظب بود كه به چپ يا راست منحرف نگردد .
 چهارم : آن كه حجر اسماعيل را داخل مطاف قرار دهد ، به اين معنى كه دور حجر اسماعيل بگردد و داخل حجر نرود .
 پنجم : آن كه طواف كننده از بيرون خانه خدا دور بزند نه درون خانه .
 دور خانه خدا به طور شيب دار بنايى شده كه به آن شاذروان مى‏گويند كه نبايستى طواف كننده روى آن راه برود بلكه دور او طواف كند .
 ششم : آن كه هفت دور متوالى و پى در پى دور خانه خدا بچرخد و كمتر از هفت دور كافى نيست و عمداً زيادتر از هفت دور هم طواف را باطل مى‏كند ، چنان كه خواهد آمد .
 مسأله 305 - شرط هفتم : بنابر مشهور بين فقها ، طواف بايد بين مقام ابراهيم عليه السلام و خانه خدا باشد ، يعنى از هر طرف اين مسافت در نظر گرفته شود و مسافت آن بيست و شش ذراع و نيم تقدير شده است و نظر به اين كه حجر اسماعيل داخل مطاف است و دورترين نقطه آن از خانه بيست ذراع است ، پس در طرف آن بيش از شش ذراع و نيم نبايد دور شد ولكن بعيد نيست كه طواف در دورتر از اين مسافت بيست و شش ذراع و نيم نيز كافى باشد ، خصوصاً براى كسانى كه در اين مسافت نتوانند طواف كنند يا طواف در آن بر آنها مشقت‏داشته‏باشد ولى مراعات‏احتياط باقدرت و تمكن‏ترك نشود.
 مسأله 306 - هرگاه طواف كننده از مطاف بيرون رفته و وارد كعبه شود ، در صورت تجاوز نكردن از نصف طوافش باطل و اعاده آن لازم است و اگر بيرون رفتنش پس از تجاوز از نصف طواف بوده ، احوط و اولى اتمام آن و بعد از خواندن نماز طواف اعاده طواف و نماز است .
 مسأله 307 - چنانچه هنگام طواف روى شاذروان رفت ، آن مقدار از طواف كه روى شاذروان بوده باطل است و بنابر احتياط طواف خود را تمام نموده بعد از نماز آن را اعاده نمايد و بنابر احتياط هنگام طواف دست خود را از طرف شاذروان به ديوار كعبه يا اركان آن براى استلام يا كار ديگرى دراز ننمايد .
 مسأله 308 - هرگاه طواف كننده در حجر اسماعيل برود ، شوطى كه رفتن در حجر در او بوده باطل و لازم است اعاده شود و بهتر است كه طواف را تمام نموده با مراعات موالات و سپس اعاده نمايد و گر نه طواف محكوم به بطلان است هر چند از روى نادانى يا فراموشى باشد ولى اگر دخول در حجر بعد از تجاوز نصف بوده ، احتياط اكمال همين طواف با اعاده شوط دخول و سپس اعاده اصل آن بعد از نماز طواف است و بنابر احتياط در حكم رفتن در حجر است بالا رفتن بر ديوار حجر ، بلكه احوط است كه در حال طواف دست بر ديوار حجر هم نگذارد .
 مسأله 309 - هرگاه طواف كننده پيش از تجاوز از نصف طواف بدون عذر از مطاف خارج شود ، اگر موالات عرفيه از او فوت شود ، طوافش باطل و اعاده‏اش لازم است و چنانچه موالات فوت نشود يا خروجش بعد از تجاوز نصف باشد ، احتياط مستحب است كه آن طواف را تمام نموده سپس بعد ازنماز طواف آن را با نماز اعاده كند.
 مسأله 310 - چنانچه در اثناى طواف حدثى از او سر بزند ، جايز است بيرون رفته و تطهير نموده و برگشته و طواف خود را تمام نمايد ، همچنان كه گذشت و همچنين است بيرون رفتن براى ازاله نجاست از بدن يا لباس، واگر زن در اثناى طواف حيض شود واجب است طواف را قطع نموده و فوراً از مسجد بيرون برود و حكم چنين افرادى در شرايط طواف بيان شد .
 مسأله 311 - هرگاه طواف كننده به علت سر درد يا دل درد و مانند آن ناچار طواف خود را قطع نموده و از مطاف بيرون رفت ، چنانچه قبل از تمامى شوط چهارم باشد ، طوافش باطل و اعاده‏اش لازم است و چنانچه بعد از آن بوده ، احتياطاً براى باقيمانده نايب گرفته و شخصاً بعد از زوال عذر ، باقيمانده را به جا آورده و بعد از نماز طواف را اعاده نمايد ، گر چه بعيد نيست در صورت نبودن فاصله زياد شخصاً طواف را تكميل كرده كه كافى باشد .
 مسأله 312 - طواف كننده مى‏تواند جهت عيادت مريض يا رفع حاجت خود يا حاجت برادر دينى خوداز مطاف بيرون برود ولى لازم است اگر طوافش واجب باشد و مقدار يك يا دو شوط به جا آورده ، طواف را اعاده نمايد و چنانچه بيرون رفتنش بعد از نصف باشد بنابر احتياط يك طواف كامل به قصد ا عم از تمام يا اتمام به جا آورد گر چه اكتفاء به اتمام بعد از تجاوز نصف قوى است .
 مسأله 313 - نشستن در اثناى طواف جهت استراحت و رفع خستگى جايز است ولى بايد به اندازه‏اى نباشد كه موالات عرفيه از بين برود كه در اين صورت طوافش باطل شده و لازم است از سر بگيرد ولى اگر چهار شوط آورده ( و به احتمال قوى زيادتر از نصف ) احتياط مستحب است طواف را به قصد ما فى الذمه از سر بگيرد ( كه اگر همه لازم است همه و اگر باقى مانده قبلى ، بقيه جزء طواف نباشد ) .
 مسأله 314 - چنانچه در اثناء طواف نماز برپا شد و طواف را چهار شوط آورده بقيه را بعد از نماز بلافاصله بياورد و احتياطاً در صورت كمتر از چهار شوط يك طواف كامل مردد بين اتمام باقى يا كل طواف به قصد ما فى الذمه بياورد گر چه بعيد نيست اتمام طواف كافى باشد .

اضافه کردن نظر


عنوان
 
 
72011
امروزامروز80
دیروزدیروز24
این هفتهاین هفته115
این ماهاین ماه609
تمام بازدیدهاتمام بازدیدها72011