www.Alrahmati.ir

پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله شیخ محمد رحمتی

.
پنجشنبه 27 دي 1397.
.
الخميس 11 جماد أول 1440.
.
Jan 17 2019.
.

تروك احرام‏

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 


 مسأله 198 - محرم خواه در حرم خواه در حل ( خارج حرم ) باشد ، نبايد حيوان صحرايى را شكار نموده يا بكشد ، چه آن كه حلال گوشت باشد يا نباشد . همچنان كه جايز نيست كشتن حيوان صحرايى ، اگر چه بعد از شكار اهلى شده باشد . و شكار در حرم مطلقاً جايز نيست ، هر چند شكارچى محرم نباشد .
 مسأله 199 - همچنان كه شكار حيوان صحرايى بر محرم حرام است ، كمك ديگرى در شكار نيز حرام است ، هر چند با اشاره باشد . و در حرمت كمك بين اين كه شكارچى محرم باشد يا مُحل فرقى نيست .
 مسأله 200 - محرم نبايد بر شكار استيلاء پيدا كرده يا از او نگهدارى كند ، اگرچه شكارش پيش از احرام باشد . و نبايد از گوشت شكار بخورد ، هر چند شكار كننده مُحل باشد . و نيز حرام است بر محل خوردن گوشت شكارى كه مُحرم او را ذبح نموده و همچنين شكارى را كه مُحل در حرم ذبح نموده باشد . و ملخ ملحق به حيوان صحرايى است و شكار و گرفتن و خوردنش بر محرم حرام است .
 مسأله 201 - حكم مذكور مختص به حيوان صحرايى است و شكار حيوان دريايى مانند ماهى اشكالى ندارد . و مقصود از دريايى آن است كه فقط در آب زندگى كند . و اما حيوانى كه در صحرا و دريا هر دو زندگى مى‏كند ، مُلحق به صحرايى مى‏باشد . و در صورت شك به اين كه صحرايى است يا دريايى ، بنابر اظهر اشكالى ندارد . و همچنين كشتن حيوان اهلى مانند مرغ خانگى و حبشى اگر چه وحشى شده باشد ، و گوسفند و گاو و شتر عيبى ندارد .
 مسأله 202 - جوجه و تخم حيوانات مذكور ، در حكم تابع خود آنها است . يعنى همان طور كه شكار حيوان صحرايى حرام است ، شكار جوجه و برداشتن تخم آن نيز حرام است و همانطور كه كشتن حيوان اهلى و شكار حيوان دريايى جايز است ، كشتن جوجه و شكستن تخم آنها نيز جايز است .
 مسأله 203 - كشتن درندگان براى محرم جايز نيست مگر در صورتى كه از آنها بر خود بترسد يا كبوتران حرم را اذيت كنند . و در كشتن درندگان كفاره نيست ( حتى شير بنا بر اظهر ) خواه كشتنشان جايز باشد يا نباشد . ولى احتياط مستحب كفاره دادن قوچى در كشتن شير است .
 مسأله 204 - محرم مى‏تواند افعى و مار بزرگ سياه و مارهاى بد و عقرب و موش را بكشد و در كشتن هيچ كدام كفاره نيست .
 مسأله 205 - محرم مى‏تواند به كلاغ و زغن(3) تيراندازى كند و در صورتى كه تير به آنها برسد و كشته شوند ، كفاره ندارد .
 
    كفارات شكار
 براى كشتن و شكار محرم هر يك از حيوانات صحرايى را در شريعت مطهره كفاره‏اى معين شده كه در مسائل ذيل بيان خواهد شد .
 مسأله 206 - در كشتن شترمرغ ، يك شتر و در كشتن گاو وحشى ، يك گاو و در كشتن خر وحشى ، يك شتر يا يك گاو ، و در كشتن آهو و خرگوش ، يك گوسفند و همچنين در كشتن روباه بنابر احتياط يك گوسفند كفاره هست .
 مسأله 207 - كسى كه شكارى كرد ، چنانچه كفاره آن شتر است و عاجز از آن باشد بايد شصت مسكين را اطعام نمايد ؛ براى هر مسكين يك مُد كه تقريباً ده سير است . و اگر اين را هم نتواند ، بايد هيجده روز روزه بگيرد . و اگر كفاره گاو باشد و دست نيايد يا مقدور نباشد ، بايد سى مسكين را اطعام نمايد . و اگر اين را هم نتواند ، نُه روز ، روزه بگيرد ، و اگر كفاره گوسفند باشد و يافت نشود يا توان مالى ندارد ، بايد ده مسكين را اطعام نمايد . و اگر متمكن نباشد ، بايد سه روز ، روزه بگيرد .
 مسأله 208 - هرگاه محرم در خارج حرم كبوتر يا مانند آن را شكار نموده و بكشد ، يك گوسفند و در جوجه آن ، يك بره يا بزغاله بايد كفاره بدهد . و در شكستن تخم آن ، يك درهم بنا بر احتياط كفاره است . و هرگاه مُحل ( غير محرم ) كبوتر و مانند آن را در حرم بكشد ، بايد يك درهم و در جوجه آن نيم درهم و در تخم آن ربع درهم كفاره بدهد و هرگاه محرم در حرم آن را بكشد ، هر دو كفاره بر او واجب مى‏شود و همچنين است در كشتن جوجه و شكستن تخم . و تخم اگر جوجه در آن به حركت آمده ، حكم جوجه را دارد .
 مسأله 209 - كفاره شكار قطاة ( مرغى است كه آن را به فارسى سنگخوار(4) نامند ) و كبك و درّاج و مانند آن ، يك برّه است كه از شير گرفته شده و علفخوار باشد . و كفاره شكار گنجشك و قبره كه نوعى از مرغان مى‏باشد كه به فارسى آن را چكاوك(5) نامند و صعوه ( مرغى است كوچك و به فارسى آن را سنگانه(6) نامند ) و مانند آن بنا بر مشهور ، يك مُد كه تقريباً سه ربع كيلو ( ده سير ) گندم يا جو يا نان و مانند اينهاست . مى‏باشد و احوط در اينها يك بره از شير گرفته شده است . گرچه كفايت مُدّ خالى از قوّت نيست . و كفاره كشتن يك ملخ ، يك دانه خرما و كفاره بيشتر از يك ملخ ، يك مشت گندم و مانند آن مثل جو و آرد و در زياد آن يك گوسفند است .
 مسأله 210 - كشتن موش صحرايى و خارپشت و سوسمار و مانند اينها ، يك بزغاله كفّاره دارد . و در كشتن يك نوع مارمولك ( عظايه ) يك مشت طعام كفّاره است .
 مسأله 211 - كشتن عمدى زنبور مقدارى طعام كفاره دارد . و در صورتى كه كشتن به جهت دفع اذيّت باشد ، كفّاره ندارد .
 مسأله 212 - در راهى كه ملخ زياد است ، بايستى محرم راه خود را كج كند كه آن را نكشد و اگر نتواند اين كار را بكند كه خواه ناخواه ملخ پايمال شود عيبى ندارد .
 مسأله 213 - اگر جماعتى در كشتن شكارى شركت كردند ، بر هر يك كفّاره مستقلّى هست .
 مسأله 214 - كفّاره خوردن شكار مانند كفّاره خود شكار است . پس اگر محرم شكارى كرد و آن را خورد ، دو كفّاره بايد بدهد : يكى براى شكار و ديگرى براى خوردن آن و اگر تخم كبوتر حرم را خورد ، براى هر تخم احتياطاً گوسفندى كفاره داده قيمت آن را نيز بدهد .
 مسأله 215 - كسى كه شكار همراه دارد و داخل حرم شود ، بايد او را رها كند و چنانچه رهايش نكرد تا مُرد ، بايد كفّاره بدهد بلكه نسبت به كسى كه قبل از احرام شكارى كرده و بعداً محرم شود ، اين حكم نيز جارى است . يعنى بايد بعد از احرام شكار را رها كند ، هر چند داخل حرم نشده باشد بنابراحتياط .
 مسأله 216 - وجوب كفّاره در كشتن شكار و خوردنش فرقى ندارد ، چه از روى عمد باشد يا سهو يا نادانى .
 مسأله 217 - در شكار مكرّر كفّاره نيز مكرّر مى‏شود ، خواه شكار از روى نادانى يا فراموشى يا خطا باشد . و همچنين است در صورت عمد اگر شكار در حرم و شكاركننده مُحل باشد يا شكار كننده محرم به احرامهاى متعدد باشد . و اما اگر شكار عمداً از محرم به يك احرام مكرّر شد ، كفّاره مكرّر نخواهد شد .
 

اضافه کردن نظر


عنوان
 
 
92199
امروزامروز4
دیروزدیروز19
این هفتهاین هفته122
این ماهاین ماه938
تمام بازدیدهاتمام بازدیدها92199