www.Alrahmati.ir

پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله شیخ محمد رحمتی

.
شنبه 29 مهر 1396.
.
السبت 1 صفر 1439.
.
Oct 21 2017.
.

كيفيت احرام‏

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

 واجبات احرام سه چيز است : نيت ، تلبيه ، پوشيدن لباس احرام .
 اول : نيت ، يعنى قصد آوردن آنچه در حج و عمره واجب شده قربة الى اللَّه تعالى . و قصد خود احرام ( به عنوان جزء يا شرط عمره يا حجّ ) نيز لازم است . و اين معنى احرام يكى از احتمالات است و معانى ديگرى براى آن شده است . و چنانچه اعمال واجب را به طور تفصيل نداند ، واجب است قصد آوردن را به طور اجمال نمايد . و در اين هنگام لازم است تدريجاً آنچه بر او واجب مى‏شود ، از روى مناسك ياد گرفته يا از كسى كه مورد وثوقش باشد بپرسد . پس هرگاه بدون قصد ، محرم شد ، احرامش باطل خواهد بود . و در نيت چند چيز معتبر است :
 1 - قصد قربت ( نزديكى به خدا ) مانند عبادات ديگر غير از احرام .
 2 - همزمان بودن با شروع در احرام .
 3 - تعيين احرام كه براى عمره است يا براى حج ، و تعيين حج كه تمتع است يا قران يا افراد ، و تعيين اين كه براى خود است يا براى ديگرى ، و تعيين اين كه حجش حجة الاسلام است كه براى اولين بار به استطاعت بر او واجب شده يا حج نذرى است كه به سبب نذر بر او واجب گشته يا حجى است كه به سبب فاسد بودن حج قبل بر او واجب شده يا حج مستحبى است . خلاصه هر يك از اينها كه باشد ، بايد در نيت مشخص شود . پس اگر بدون تعيين ، نيت احرام نمود ، احرامش باطل خواهد بود .
 مسأله 177 - در صحت نيّت ، گفتن به زبان و گذراندن از ذهن معتبر نيست . يعنى لازم نيست نيت را به زبان آورده يا از ذهن خود بگذراند . بلكه داعى بر آن كفايت مى‏كند ، مانند عبادتهاى ديگر كه در آنها داعى كافى است .
 دوم : تلبيه  يعنى گفتن اين چند جمله است :
 « لَبَّيْكَ اَللّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبِّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ » .
 و احوط و اولى اضافه نمودن اين جمله است :
 « اِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك » .
 و جايز است كلمه « لَكَ » بعد از كلمه « وَالْمُلْك » اضافه شود كه بگويد : « وَالْمُلْكَ لَك » .
 و تلبيه كامل اين است :
 « لَبَّيْكَ اَللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبِّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ ، اِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَك ، لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك » .
 يعنى پروردگارا اجابت مى‏كنم اجابت مى‏كنم فرمان تو را ، براى تو شريك نيست ، اجابت مى‏كنم ، به درستى كه ستايش تو را سزاست و نعمت و ملك و پادشاهى از آن تو است ، شريكى براى تو در آنها نيست .
 مسأله 178 - بر مكلف لازم است الفاظ تلبيه را ياد گرفته و به طور صحيح اداء نمايد ، مانند تكبيرة الاحرام در نماز . هر چند اين معنى با تلقين ديگرى باشد ، يعنى ديگرى كه مى‏داند بگويد و او مانند وى بگويد ، پس اگر اين الفاظ را ياد نگرفت و تلقين هم برايش ميسور نبود ، واجب است آنچه مى‏تواند بگويد . و احوط در اين صورت جمع بين گفتن به مقدار ميسور و گفتن ترجمه آنها و نايب گرفتن ديگرى است كه به جاى او بگويد .
 مسأله 179 - شخص گنگ و لال با انگشت خود به تلبيه اشاره نموده و زبان خود را حركت دهد . و اولى‏ اين است كه اين كار را خود انجام داده و نايب هم بگيرد كه به جاى او تلبيه بگويد .
 مسأله 180 - بچه غير مميّز ، ديگرى به جاى او تلبيه مى‏گويد . و در بيهوش احتياط لازم مراعات حكم مسأله 169 است .
 مسأله 181 - احرام حج تمتع و احرام عمره تمتع و احرام حج افراد و احرام عمره مفرده ، بدون تلبيه منعقد نمى‏شود   و اما در حج قران همچنان كه به تلبيه محقق و منعقد مى‏شود ، به اشعار يا تقليد نيز محقق گردد . و اشعار مختص به شتر است و تقليد مشترك بين شتر و غير آن از گاو و گوسفند مى‏باشد . و اولى در شتر جمع بين اشعار و تقليد است . و احوط استحبابى در حج قران تلبيه است ، هر چند احرامش به اشعار يا تقليد منعقد شده است . و اشعار عبارت از پاره كردن طرف راست كوهان شتر است ؛ كه محرم طرف چپ قربانى ايستاده و طرف راست كوهانش را پاره كرده خون آلود نمايد . و تقليد عبارت از اين است كه نعلين كهنه‏اى كه با آن نماز گزارده باشد به گردن قربانى بياويزد ( بنابر احتياط لازم ) و احتمال قوى دارد بتوان به آويزان كردن تسمه يا ريسمان اكتفاء كرد .
 مسأله 182 - در صحت احرام ، طهارت از حدث اصغر و اكبر شرط نيست و كسى كه محدث به حدث اصغر يا حدث اكبر باشد ، احرام وى صحيح است . به عبارت واضح‏تر احرام شخص بى‏وضوء يا جنب يا زن در حال حيض يا نفاس اشكالى ندارد . و جنب و حائض و نفساء مى‏توانند محرم شوند .
 مسأله 183 - تلبيه در احرام به منزله تكبيرة الاحرام در نماز است . پس احرام بدون تلبيه يا اشعار و تقليد نسبت به شخصى كه مى‏خواهد حج قران به جا آورد ، محقق نمى‏شود . پس هرگاه نيت احرام نموده و لباس احرام را پوشيد و يكى از محرمات احرام را قبل از تحقق احرام ( تلبيه گفتن يا اشعار و تقليد ) به جا آورد ، گناهى نكرده و كفاره‏اى بر وى نخواهد بود .
 مسأله 184 - كسى كه مى‏خواهد از راه مدينه به حج برود ، بهتر است گفتن تلبيه را تا رسيدن به « بيداء » ( جايى است كه يك ميل با ذوالحليفه به طرف مكه فاصله دارد ) تأخير نموده و در آن جا تلبيه بگويد . و كسى كه از راه ديگر به حج مى‏رود ، تلبيه را پس از قدرى راه رفتن بگويد . و كسى كه از مكه مى‏خواهد به حج برود ، تلبيه را تا رسيدن به « رقطاء » ( جايى كه نامش مدعى و قبل از ردم است ) تأخير نمايد . ولى احتياط لازم است كه از جايى كه مى‏خواهد و بايد محرم شود فوراً تلبيه را آهسته و از جاهايى كه گفته شد ، بلند بگويد ، و اين احتياط ترك نشود .
 مسأله 185 - كسى كه عمره تمتع مى‏ آورد ، واجب است هنگامى كه چشمش به خانه‏هاى قديم مكه افتاد تلبيه نگويد . و كسى كه عمره مفرده مى‏آورد ، اگر از خارج حرم آمده باشد ، هنگام دخول حرم و چنانچه از مكه بيرون رفته كه محرم به احرام عمره شود هنگام ديدن كعبه ( خانه خدا ) تلبيه را قطع نمايد . و كسى كه حج مى‏آورد ، هر نوع حجى باشد ، هنگام زوال ( ظهر ) روز عرفه تلبيه را قطع نمايد .
 مسأله 186 - اگر پس از پوشيدن لباس احرام و پيش از گذشتن از ميقات ، شك كند كه تلبيه گفته يا نه ، بنا را بر نگفتن گذاشته و تلبيه بگويد و اگر بعد از تلبيه گفتن شك كند كه آيا درست گفته يا نه ، بنا را بر درست بودن بگذارد و احرام و عملش صحيح است .
 سوم : پوشيدن دو جامه احرام ( ازار و رداء ) است پس از بيرون آوردن رخت هايى كه پوشيدنش بر محرم حرام است . و پوشيدن آن دو جامه به اين نحو است كه يكى را مانند لنگ به دور كمر خود بسته و آن را « اِزار » گويند و ديگرى را مانند عبا بر دوش بگيرد و آن را « رِداء » گويند . و بچه نابالغ از اين حكم مستثنى مى‏باشد و جايز است بيرون آوردن لباس او تا رسيدن به « فخ » تأخير شود .
 مسأله 187 - پوشيدن دو جامه احرام واجب تعبدى است و شرط تحقق احرام نيست بنابر اظهر . و احتياط است كه پوشيدن آنها به نحو متعارف باشد .
 مسأله 188 - ازار بايد به اندازه‏اى باشد كه از ناف تا زانو را بپوشاند . و رداء بايد به اندازه‏اى باشد كه دو شانه را بپوشاند . بلكه مقدارى از پشت و كمر را بنابر احتياط و قدرى از يكى از دو بازو را . و احتياط است كه پوشيدن آنها بيش از نيت و تلبيه باشد . پس اگر نيت و تلبيه را پيش از پوشيدن به جا آورد ، پس از پوشيدن اعاده نمايد .
 مسأله 189 - هرگاه از روى نادانى يا فراموشى موقعى كه پيراهن پوشيده محرم شد ، آن را فوراً بيرون آورد و احرامش صحيح است . بلكه اظهر اين است كه حتى در صورتى كه از روى علم و عمد در پيراهن يا جامه عادى محرم شود ، صحيح خواهد بود اگر چه احتياط ترك است . اما اگر بعد از احرام پيراهنى پوشيد ، احرامش بدون شك صحيح است ولى بايد فوراً آن را از طرف پا بيرون آورد و چنانچه ياخه آن تنگ باشد كه نشود از طرف پا درآورد ، آن را شكافته يا دريده و از طرف پا بيرون آورد .
 مسأله 190 - پوشيدن بيش از دو جامه در اول احرام يا بعد از آن براى جلوگيرى از سرما يا گرما يا غير آن عيبى ندارد .
 مسأله 191 - آنچه در لباس نمازگزار شرط است ، در دو جامه احرام نيز شرط است . پس لازم است كه دو جامه احرام از حرير خالص و از اجزاى حيوانى كه خوردن گوشتش حرام است يا حلال بود . و لكن مردار است نباشد . و زربفت براى غير زنها نيز نباشد . و همچنين لازم است پاك باشد و غصب نباشد . ولى نجس شدن به نجاستى كه در نماز بخشوده است عيبى ندارد .
 مسأله 192 - ازار بايد بدن نما نباشد . و احوط است رداء نيز بدن نما نباشد .
 مسأله 193 - احوط در دو جامه احرام است كه بافتنى باشد و از قبيل چرم و پوست و نمد نباشد .
 مسأله 194 - پوشيدن رداء و ازار فقط بر مردان واجب است . آيا زنان مى‏توانند در رختهاى عادى خود در صورتى كه داراى شرايط ذكر شده باشد محرم شوند ؟ محل اشكال است و احتياط لازم پوشيدن ازار و رداء براى آنان است و لو بعد از احرام آنها را كنار گذارده و در لباسهاى معمولى خود باشند .
 مسأله 195 - پوشيدن حرير گرچه فقط بر مردان حرام است ، اما زنان نيز نبايد در جامه حرير محرم شوند . و احتياط است كه چيزى كه از حرير خالص باشد ، در حال احرام نپوشند .
 مسأله 196 - چنانچه يكى از دو جامه احرام يا هر دو بعد از احرام نجس شود ، احوط است كه هر چه زودتر تبديل يا تطهير گردد .
 مسأله 197 - واجب نيست جامه‏هاى احرام را بطور دائم بپوشد و برداشتن رداء از روى دوش براى ضرورت يا غير آن عيبى ندارد ، همچنان كه عوض كردن آن در صورتى كه آن عوض داراى شرايط ذكر شده باشد جايز است .

اضافه کردن نظر


عنوان
 
 
69468
امروزامروز28
دیروزدیروز15
این هفتهاین هفته280
این ماهاین ماه1211
تمام بازدیدهاتمام بازدیدها69468